Bayram sevinçlerimizi hatırlıyor musun çocukluğumuzun? Günler öncesinden başlardı heyecanı hele bir gün önce uyuyamazdık heyecandan ama erkenden de uyanırdık. Yerimizde duramazdık biran önce sokağa çıkardık. Yüzümüzden eksilmezdi gülüşler ve gözlerimizde kirlenmemişliğin parıltısı. Öylesine mutlu olurduk ki mutlu olmak için bazen bir şeker yeterdi bazen de bir bakış bir okşayış bazen de bir gülümseme. Ama büyüdükçe nedense azaldı bayram sevinçlerimiz. Yoksa küçük şeylerden mutlu olamaz mı olduk artık kim bilir? Ya da kirlendik mi gün geçtikçe ve azaldı mı gözlerimizde ki parıltı.
Tam da böyle bir zamandı, bugün ki gibiydi. Yüzüm gülmeyi unutmuş aynada kendime bakar olmuşum ama gözlerimde ki karanlıkta kaybolmuşum. Yıllar o kadar yormuş ki yüreğimi. Ama bir gün karanlıklar içinde bir ışık vurdu yüzüme. O kadar tanıdık geldi ki sanki bir yerden hatırlıyorum ben onu. Yürüdüm o ışığa doğru. Yürüdükçe daha bir tandık gelmeye başladı gözümde canlanmaya başladı bir şeyler. Sonra koştum, hiç durmadan koştum ta ki nefesim tükenip öylece olduğum yerde kalıncaya kadar. Ama durmamalıydım yeniden ayağa kalkmalıydım. Kalktım ve tam yeniden başlarken gördüm. Tam karşımdaydı hâlbuki ne kadar uzak görünüyordu düşmeden önce. Öylece kaldım ne bir adım daha atabildim ne de bir tek kelime edebildim. Baktıkça büyülendim gözlerindeki ışığa. Evet, o sendin gördüğüm, kaybetmişken kendimi kaybolmuşken karanlığımda, yollarıma ışık olan sendin. Gözlerinde gördüm sönen ışığımı ve gülüşünde buldum gülmeyi. Güldükçe daha bir parlıyordu gözlerin sanki ve sen güldükçe güller açıyordu yüzümde. Sende kendimi gördüm önce, sonra seni gördüm gözlerimde. Hani küçücük şeylerden mutlu olan bayram çocukları var ya ben çocuk oldum sende, sen sevincim oldun bende. Baksana bir tek gül bile mutlu etmeye yetiyor beni. Gönül bahçeme bir tek gül ektim ben o gün. Gözlerinde ki ışıkla besledim gülümü, gülüşünü verdim toprağına ve sevgimle çevirdim etrafını sakındım her şeyden.
Ama şimdi yoksun, dedim ya o karanlık günler bugün ki gibiydi diye.
Gülüm sensiz yaşamaz ki gülüşün lazım, gözlerini görmem lazım. Sensiz bayramı neyleyim ben, sevincim sen olmayınca. Seni çok özledim gülüm, hadi çat kapı gel. Bayram çocukları gibi çal kapımı ve sevincimi getir bana. Gözüm kapıda gülüm, hoş gelmeni bekliyorum…
0 yorum yazılmıştır